Recent Posts

15 Mart 2016 Salı

13.03.2016 Dorukkaya Gerede Doğa Yürüyüşü

Çok uzun mesafeler olmasada Ankara dan en son uzaklaştığımdan bu yana 190 gün yada 27 hafta veya başka bir tabir ile yaklaşık 4560 saat gibi söz veya yazı ile ifadesi kolay, kayıp bir zaman dilimi geçmiş.

Bir gün öncesinde yaşanılanları zihnimde kalan anılarımı yazmayı bir alışkanlık haline getirmiş olmam ileride geriye dönüp neler yaptığım konusunda hatırlamama anılarımı tazelememe büyük katkıları olacağına eminim.Fakat ilk defa satırlarımı yazmakta bu kadar zorlandığımı da hatırlamıyorum, belki de keyifli etkinliğimizin sonucunda yüzümüzde ki gülümseme ve mutluluk ifadesini televizyonda gözüme çarpan Ankara da patlama haberi ile yaşanılan o güzel günün tüm hatıralarının yerini alması saniyeler sürmedi.İleride geriye dönüp bakıp hatırlamak istemeyeceğim bu tür trajediler umarım son bulur.

Solmasın Çiçekler
Kendime zaman ayırmadığım geçen bunca zaman sonrasında değişik duygular içerisinde yolculuğumuz sürerken, daha önce bu bölge ile haşir neşir olmam, zihnimde canlandırdığım beklentilerimi zaten karşılar nitelikte idi.Aslında bugünden sadece beklentim, bir kaçış, yalnızlık, beni bekleyen güzellikler ile bütünleşmek, toprağın kokusunu, insanın nefesini açan oksijeni hücrelerime kadar çekmek, çiğdemleri, sümbülleri koklamaktı maksadım. 



Toprak oldum
Su oldum
Köknar oldum
Bulut oldum
Odun oldum
Yosun oldum
Doğa oldum
Bir oldum.
Bütün oldum
Ben oldum.
Ankara öldü
Ben öldüm…


Herkesin rahatlıkla yapılabileceği bir parkurda güzel manzaraları her daim canlılığını muhafaza edebilecek şekilde hafızama kaydettiğim her anı yanıma alarak eve dönmüş olarak buldum kendimi…

Yaşanılması mümkünken yaşanamayan 190 güne hediye ettim bugünü…









Tepkiler:

0 yorum :

Yorum Gönder